Theo Angelopoulos'un 1995 yapımı 'Ulysses' Gaze' (Odysseus'un Bakışı), sinema tarihinin en etkileyici ve şiirsel yol filmlerinden biridir. Film, sürgündeki bir Yunan film yönetmeninin (Harvey Keitel) memleketine dönüşünü ve Balkanlar'ın çalkantılı coğrafyasında, kayıp olduğuna inanılan üç eski film rulosunu arayışını konu alır. Bu fiziksel yolculuk, aynı zamanda kişisel ve kolektif bir hafıza yolculuğuna, 20. yüzyıl Balkan tarihinin trajedilerine ve kimlik arayışına dönüşür.

Angelopoulos'un benzersiz ve ağır tempolu yönetmenlik tarzı, uzun plan sekansları ve görsel şiirsellikle bu epik anlatıya hayat verir. Harvey Keitel'in minimalist ve içe dönük performansı, karakterin melankolisini ve ıstırabını mükemmel yansıtır. Film, sadece bir kişinin hikayesini değil, savaşlar, göçler ve siyasi çatışmalarla parçalanmış bir bölgenin ruhunu ve acısını da perdeye taşır.

'Ulysses' Gaze', izleyiciyi pasif bir konumdan çıkarıp düşünmeye ve hissetmeye zorlayan, görsel bir şölen sunan derin bir sanat eseridir. Sinemanın gücünü, belleğin önemini ve tarihin birey üzerindeki ağır yükünü sorgular. Angelopoulos'un ustalığını ve sinematografik vizyonunu tam anlamıyla görmek isteyenler, bu filmi mutlaka izlemelidir. 176 dakikalık süresiyle sabır gerektirse de, sunduğu duygusal ve entelektüel deneyim paha biçilmezdir.