Bernardo Bertolucci'nin 1970 yapımı 'The Conformist' (Il conformista), sinema tarihinin en etkileyici politik ve psikolojik dramlarından biridir. Film, 1930'ların faşist İtalya'sında geçer ve Marcello Clerici'nin (Jean-Louis Trintignant) kimlik, ahlak ve uyum sağlama arzusu arasındaki trajik mücadelesini merkezine alır. Çocukluğundan gelen travmaların gölgesinde, 'normal' bir hayat kurma isteğiyle faşist rejimin bir ajanı olmayı kabul eden Marcello, eski profesörü ve siyasi muhalif Quadri'yi (Enzo Tarascio) öldürmekle görevlendirilir. Bu görev, onu Paris'e, profesörün ve karısı Anna'nın (Dominique Sanda) yanına götürür.

Bertolucci'nin görsel olarak nefes kesici yönetimi ve Vittorio Storaro'nun unutulmaz sinematografisi, filme hem bir sanat eseri hem de derin bir psikolojik inceleme niteliği kazandırır. Jean-Louis Trintignant'ın, içsel çatışmaları ve zayıflıklarıyla Marcello karakterine hayat verişi olağanüstüdür. Dominique Sanda ise özgür ruhlu, cazibeli ve tehlikeli Anna rolüyle filmin unutulmaz bir parçası olur. Karakterler arasındaki gerilim, arzu ve siyasi entrikalar, izleyiciyi sarsan bir yoğunlukta işlenir.

'The Conformist', sadece bir dönemin portresini çizmekle kalmaz, aynı zamanda güç, ideoloji ve bireyin toplum içinde eriyip gitme tehlikesi üzerine evrensel ve zamanı aşan sorular sorar. Görsel metaforlar, sembolizm ve zengin karakter analizleriyle dolu bu film, her izleyişte yeni katmanlar keşfettiren bir başyapıttır. Sinema diline yaptığı katkılar ve insan ruhunun karanlık köşelerine yaptığı cesur yolculukla, sinemaseverlerin mutlaka izlemesi gereken temel bir eserdir. Politik sinemanın ve sanatsal anlatımın nadir buluştuğu bu film, izleyiciyi hem görsel bir şölene hem de derin bir düşünce sürecine davet eder.